راهنماهای خطی چگونه کار می کنند

می توان آن را نوعی راهنمای غلتشی دانست که در آن گوی های فولادی به طور بی نهایت بین لغزنده و ریل راهنما غلت می شوند، به طوری که سکوی بار می تواند به راحتی با دقت بالا در امتداد ریل راهنما به صورت خطی حرکت کند و ضریب اصطکاک کاهش می یابد. به راهنمای معمولی کشویی سنتی. یک پنجم، به راحتی می تواند به دقت موقعیت یابی بالا دست یابد. طراحی واحد نهایی بین لغزنده و ریل راهنما، ریل راهنمای خطی را قادر می سازد تا بارها را در همه جهات مانند بالا، پایین، چپ، راست و غیره تحمل کند. نرم تر و با نویز کم حرکت کنید.

لغزنده - حرکت را از منحنی به مستقیم تغییر می دهد. سیستم راهنمای جدید ماشین ابزار را قادر می سازد تا نرخ تغذیه سریع را به دست آورد، که مشخصه راهنماهای خطی زمانی است که سرعت اسپیندل یکسان است. راهنماهای خطی، مانند راهنماهای هواپیما، دو عنصر اساسی دارند. یکی یک عنصر ثابت به عنوان راهنما، و دیگری یک عنصر متحرک است. از آنجایی که راهنمای خطی یک جزء استاندارد است، برای سازندگان ماشین ابزار بسیار مهم است. تنها کاری که باید انجام دهید این است که یک هواپیما را برای ریل نصب ماشینکاری کنید و موازی بودن ریل را تنظیم کنید. البته برای اطمینان از دقت ماشین ابزار، تراشیدن اندکی بستر یا ستون ضروری است. در بیشتر موارد، نصب نسبتا ساده است. ریل راهنما از فولاد سخت شده است که به خوبی آسیاب شده و روی سطح نصب قرار می گیرد. در مقایسه با ریل های راهنمای مسطح، هندسه سطح مقطع ریل های راهنمای خطی پیچیده تر از ریل های راهنمای تخت است. دلیل پیچیدگی این است که برای تسهیل حرکت عناصر کشویی باید شیارها روی ریل های راهنما ماشین کاری شوند. شکل و تعداد شیارها به ماشین ابزاری که باید تکمیل شود بستگی دارد. عملکرد. به عنوان مثال، یک سیستم ریل راهنما که هم نیروی خطی و هم لنگر براندازی را تحمل می کند با یک ریل راهنما که فقط نیروی خطی را تحمل می کند مقایسه می شود. تفاوت زیادی در طراحی وجود دارد.

عملکرد اصلی عنصر ثابت (راهنما) سیستم هدایت خطی مانند یک حلقه یاتاقان، یک بست برای نصب توپ فولادی و شکل "V" است. براکت دور بالا و کناره‌های ریل می‌پیچد. برای پشتیبانی از قطعات کار ماشین ابزار، مجموعه ای از راهنماهای خطی دارای حداقل چهار براکت است. برای پشتیبانی از قطعات کار بزرگ، تعداد براکت ها می تواند بیش از چهار باشد.

هنگامی که قطعات کار ماشین ابزار حرکت می کنند، گوی های فولادی در شیار براکت به گردش در می آیند و میزان سایش براکت به هر توپ فولادی توزیع می شود و در نتیجه عمر مفید راهنمای خطی افزایش می یابد. برای از بین بردن شکاف بین براکت و ریل راهنما، پیش بارگیری می تواند پایداری سیستم ریل راهنما را بهبود بخشد و پیش بارگیری را می توان بدست آورد. این است که یک توپ فولادی بزرگ بین ریل و براکت نصب کنید. تحمل قطر گلوله های فولادی ± 20 میکرون است و توپ های فولادی با افزایش 0.5 میکرون غربال شده و طبقه بندی می شوند و به ترتیب روی ریل های راهنما نصب می شوند. اندازه پیش بار بستگی به نیروی وارد بر توپ های فولادی دارد. اگر نیروی وارد بر توپ فولادی خیلی زیاد باشد و زمان پیش بارگذاری خیلی طولانی باشد، مقاومت حرکتی براکت افزایش می‌یابد و مشکل تعادل ایجاد می‌شود. به منظور بهبود حساسیت سیستم و کاهش مقاومت حرکتی، پیش بارگیری باید متناسب با آن کاهش یابد. و برای بهبود دقت حرکت و حفظ دقت لازم است که اعداد منفی از پیش جمع شده کافی داشته باشند که دو جنبه متناقض هستند.

اگر زمان کار بیش از حد طولانی باشد، توپ فولادی شروع به سایش می کند و پیش بارگذاری که روی توپ فولادی عمل می کند شروع به ضعیف شدن می کند و در نتیجه دقت حرکت قطعات کار ماشین ابزار کاهش می یابد. اگر قرار است دقت اولیه حفظ شود، براکت های ریل یا حتی ریل ها باید تعویض شوند. اگر سیستم ریلی از قبل بارگیری شده باشد. دقت سیستم از بین رفته است و تنها راه برای انجام آن تعویض عناصر نورد است.

طراحی سیستم ریل راهنما در تلاش است تا بیشترین سطح تماس بین عنصر ثابت و عنصر متحرک را داشته باشد، که نه تنها می تواند ظرفیت باربری سیستم را بهبود بخشد، بلکه سیستم می تواند در برابر نیروی ضربه ایجاد شده توسط برش متناوب یا گرانش مقاومت کند. برش، نیرو را به طور گسترده گسترش دهید و ظرفیت باربری را گسترش دهید. منطقه نیرو برای دستیابی به این هدف، اشکال شیارهای مختلفی برای سیستم ریلی وجود دارد، دو شکل معرف وجود دارد، یکی به نام گوتیک (قوس نوک تیز) نامیده می شود، شکل آن امتداد یک نیم دایره است، و نقطه تماس راس است. گونه دیگر قوس شکل است و همچنین می تواند همان نقش را ایفا کند. مهم نیست که چه نوع ساختاری، هدف فقط یک است، و تلاش کنید تا شعاع توپ فولادی نورد بیشتری در تماس با ریل راهنما (عنصر ثابت) ایجاد کنید. آنچه که مشخصه های عملکرد سیستم را تعیین می کند، نحوه تماس عناصر غلتشی با ریل های راهنما است که اصل موضوع است.